Stanisław Toporowski (1903–1942) uczęszczał do gimnazjum im. J. Śniadeckiego, gdzie współtworzył kółko samokształceniowe „Dążę do wiedzy”. W 1921 r. wstąpił do Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej – Lewica i stanął na jego czele. Po rozwiązaniu organizacji przeniósł się do Krakowa. Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim, a następnie w Warszawie i Poznaniu. W 1929 r. po ukończeniu studiów wrócił do Kielc, gdzie szybko został aresztowany i skazany na 4 lata więzienia. Od 1936 r. był sekretarzem Komitetu Okręgowego Komunistycznej Partii Polski w Kielcach. Niedługo po objęciu tej funkcji wyjechał do Hiszpanii, by wziąć udział w tamtejszej wojnie domowej. Toporowski był tam komisarzem politycznym w batalionie im. Adama Mickiewicza w Międzynarodowej Brygadzie im. Jarosława Dąbrowskiego. Następnie wyjechał do Francji, gdzie w 1940 r. zaangażował się w tamtejszy ruch oporu. W 1942 r. został aresztowany przez Niemców i rozstrzelany.
