Świątynia znajdowała się w miejscu obecnego skweru im. Stefana Żeromskiego. Jej budowa związana była ze zwiększeniem się liczby prawosławnych po utworzeniu w Kielcach siedziby guberni. Świątynię zaprojektował Franciszek Ksawery Kowalski, budowniczy gubernialny guberni kieleckiej. Wzniesiono ją na planie krzyża greckiego (równoramiennego), z trzema wejściami i pięcioma smukłymi kopułami w stylu ukraińskim. Wyświęcenie cerkwi nastąpiło 21 maja 1870 r. W 1885 r. wyniesiono ją do godności soboru. W okresie I wojny światowej uległa znacznemu zniszczeniu, a w skutek odpływu Rosjan z Kielc – pozostawała niezagospodarowana i popadała w ruinę. Cerkiew ostatecznie wyburzono w 1933 r., w związku z toczącą się kolejną fazą akcji rewindykacji cerkwi prawosławnych w całym kraju.
