Dla Autorów

Redakcja wydawnictw
ZESPÓŁ REDAKCYJNY

   Marcin Kolasa – sekretarz
   Krzysztof Myśliński 
   dr Paweł Wolańczyk

RADA NAUKOWA
prof. zw. dr hab. Adam Massalski, dr hab. Stanisław Meducki, prof zw. dr hab. Jerzy Szczepański, dr hab. Lidia Michalska-Bracha, dr Krzysztof Karbownik, dr Jiři Wolf

 

INSTRUKCJA WYDAWNICZA

ZASADY PRZYGOTOWANIA TEKSTÓW DO DRUKU W „STUDIACH MUZEALNO-HISTORYCZNYCH”
 
ZASADY OGÓLNE
• Maszynopis należy dostarczyć w 1 egzemplarzu (wydruk + płyta CD) pocztą tradycyjną, osobiście do siedziby Redakcji (25-303 Kielce, ul. Świętego Leonarda 4) albo w formie elektronicznej (plików wysłanych na adres e-mail: poczta@muzeumhistoriikielc.pl).
• Wszystkie części składowe maszynopisu pracy przekazywane Redakcji (tekst, tabele, podpisy pod ryciny, ryciny, streszczenie) powinny zaczynać się od nowej strony, stanowić osobne pliki.
• Maszynopis: plik WORD, tekst czcionką „Times New Roman”, wielkość liter „12”, interlinia „1,5”, liczba znaków na stronie – ok. 1800. Prosimy o nieużywanie pogrubień oraz spacji do rozmieszczania i wyrównywania tekstu.
• Teksty do działów: „Studia i materiały”, „Komunikaty”, „Źródła”, „Recenzje i omówienia” – na początku (w lewym górnym rogu) kursywą imię i nazwisko autora tekstu, poniżej – tytuł artykułu, styl czcionki „normalny”; na końcu (pod tekstem, po lewej stronie), stopień lub tytuł naukowy autora oraz jego adres korespondencyjny (afiliacja).
• Przypisy: umieszczone na dole strony, czcionką „Times New Roman”, wielkość liter „10”, interlinia „1”, z wcięciem 1 tabulator. w pierwszej linii.
• Należy stosować następujące rozwinięcia lub skróty, np.:
pierwsza połowa XV w. – zamiast 1 poł. XV w. lub I poł. XV w.;
połowa XX w. – zamiast poł. XX w.;
z przełomu XVI i XVII w. – zamiast z XVII/XVIII w.
osiemnastowieczny – zamiast XVIII-wieczny;
lata osiemdziesiąte – zamiast lata 80-te.
 
TABELE
 stworzone przy użyciu wbudowanego edytora do któregoś z popularnych programów do edycji tekstów (np. Word, Open Office), czcionką „Times New Roman”, wielkość liter „10”, interlinia „1”, numerowane cyframi arabskimi, ich tytuły zamieszczone nad tabelami.
W razie potrzeby, pod tabelami należy umieścić objaśnienia zastosowanych w niej oznaczeń i skrótów.
np. Tabela 1 Pojazdy zaprzęgowe kieleckiego zakładu Buraków, Tabela 4 Kolorystyka stolarki okiennej
 
RYCINY
 nie należy ich wklejać w tekst, powinny być zapisane w osobnych plikach w formacie TIF lub JPG, minimalna jakość: 300 dpi, ich wielkość jest dostosowywana do tekstu oraz do wymiarów szpalty.
• Proponowane przez autora miejsce rycin w tekście winno być oznaczone, np. (fot. 1), oraz cytowane w tekście w kolejności od 1 do X.
• Wszystkie ilustracje, tj. rysunki, mapy, fotografie, tablice, wykresy itp. traktuje się jako ryciny, przyjmując dla nich wspólną, ciągłą numerację.
• Jeśli rycina stanowi reprodukcję z innej pracy, w podpisie należy powołać się na publikację, z której pochodzi rycina, stosując identyczną zasadę jej zapisu, jak przy cytowaniu pracy w tekście głównym.
• Należy podać autora rysunku lub fotografii.
np. Ryc. 5. Gmach Leonarda w Kielcach. Fasada. Fot. P. Dettloff
• Wszystkie mapy, plany itp. należy zawsze orientować północą ku górze strony.
• Podpisy do rycin: należy zamieścić w oddzielnym pliku WORD, czcionką „Times New Roman”, wielkość liter „12”, interlinia „1,5”, numerowane cyframi arabskimi,
np. Ryc. 1. Schemat okna z elementami stolarki okiennej, J. Tajchman, op. cit., s. 19 Ryc. 1.
Ryc. 4. Planta na wywyższenie Sali na dwa Łokcie w Gmachu Leonarda w Kielcach, 1818, Jan Bogumił Zschernig. Oryginał w AP Kielce, RGR, sygn. 2314, k.224, 225.
 
STRESZCZENIE
 Do artykułów przeznaczonych do publikacji w działach: „Studia i materiały”, „Komunikaty”, „Źródła”  należy dołączyć streszczenie o objętości maks. 2000 znaków ( 1 strony maszynopisu), które będzie tłumaczone i publikowane w języku angielskim.
• Nad streszczeniem umieszcza się tytuł artykułu wersalikami, czcionką „Times New Roman”, wielkość liter „12”, interlinia „1,5”
• Pod streszczeniem powinny być zamieszczone 3 „Słowa kluczowe”
 
PRZYPISY
• pierwsza litera imienia autora, nazwisko autora, tytuł publikacji – jeśli praca została wydana drukiem – tytuł kursywą, jeśli praca jest niepublikowana (w maszynopisie) to tytuł w cudzysłowie, miejsce wydania, rok wydania.
Np.: A. Massalski, Dzieje najstarszej szkoły średniej w Kielcach. I Liceum Ogólnokształcące in. Stefana Żeromskiego, Kielce 2010.
M. Starski, „Późnośredniowieczne naczynia gliniane z zamku w Pucku”, Warszawa 2002, maszynopis pracy magisterskiej w Instytucie Archeologii UW.
 
• jeśli publikacja jest pracą zbiorową, drukiem materiałów źródłowych – tytuł publikacji kursywą, redaktora/wydawcę/autora opracowania publikacji, miejsce wydania, rok wydania.
Np. Statuty i przywileje cechów bydgoskich z lat 1434-1770, wyd. T. Esman, Z. Guldon, Bydgoszcz 1963.
Zarys historii włókiennictwa na ziemiach polskich do końca XVIII wieku, red. J. Kamieńska, I. Turnau, Wrocław-Warszawa-Kraków 1966.
Acta nigra malefficorum Wisniciae (1665-1785). Księga czarna złoczyńców Sądu Kryminalnego w Wiśniczu (1665-1785), oprac. i wyd. W. Uruszczak, przy współpracy B. Migda, A. Karabowicz, A. Uruszczak, Kraków 2010.

• jeśli publikacja jest artykułem w czasopiśmie – autor, tytuł artykułu, tytuł czasopisma w cudzysłowie, potem rocznik /tom czasopisma, numer czasopisma, strony, na których znajduje się publikacja
Np.: M. Bogucka, O odzieży mieszkańców Gdańska w pierwszej połowie XVII wieku, „Rocznik Gdański” 1974, t. XXXII, z. 2, s. 175-191.
A. Karpiński, Dobroczynne i religijne legaty lwowskich mieszczan w świetle ich testamentów z lat 1550-1700, „Kw.HKM”, R. LIX, 2011, nr 3-4, s. 363-379.
• jeśli publikacja jest artykułem w serii wydawniczej – autor, tytuł artykułu, nazwa serii wydawniczej (bez kursywy i cudzysłowia), tom serii, redaktor/redaktorzy serii, miejsce, rok wydania publikacji, strony, na których znajduje się rozdział
Np. M. Kwapieniowa, Przygotowanie garncarzy do zawodu w świetle polskich statutów cechowych, Studia z Dziejów Rzemiosła i Przemysłu, t. 6, red. Z. Kamieńska, Wrocław-Warszawa-Kraków 1966, s. 76-122. 
• jeśli publikacja jest rozdziałem w pracy zbiorowej – autor, tytuł rozdziału, [w:] autor monografii, tytuł monografii, miejsce, rok wydania publikacji, strony, na których znajduje się rozdział / albo tytuł publikacji, redaktor/redaktorzy publikacji, miejsce, rok wydania publikacji, strony, na których znajduje się rozdział
Np. S.M. Szacherska, Płock za Jagiellonów, [w:] Dzieje Płocka, t. 1: Historia miasta do 1793 roku, red. M. Kallas, Płock 2000, s. 99-160.
U. Sowina, Zaopatrzenie Radomia w wodę w późnym średniowieczu i we wczesnej nowożytności. Problemy i możliwości badawcze – głos historyka, [w:] Radom: korzenie miasta i regionu. Materiały z konferencji „Radomski zespół osadniczy w dolinie rzeki mlecznej. Wyniki badań interdyscyplinarnych 2010 r.”, red. A. Buko, D. Główka,
M. Trzeciecki, t. 2, Warszawa 2011, s. 189-201.
• jeśli publikacja jest rozdziałem w pracy zbiorowej, która ukazała się jako tom jakiejś serii wydawniczej – autor, tytuł rozdziału, [w:] tytuł publikacji, redaktor/redaktorzy publikacji, nazwa serii wydawniczej (bez kursywy i cudzysłowia), miejsce, rok wydania publikacji, strony, na których znajduje się rozdział
Np. K. Sulkowska-Tuszyńska, Wyposażenie łaźni klasztoru kanoników regularnych w Trzemesznie, [w:] Materiały z VII Sesji Naukowej Uniwersyteckiego Centrum Archeologii Średniowiecza i Nowożytności „Wyposażenie wnętrz w średniowieczu” Toruń, 21-22 listopada 2002 roku, red. Olczak, Archaeologia Historica Polona, t. 14, Toruń 2004, s. 189-209.
• w przypadku gdy po raz kolejny cytujemy publikację danego autora, używamy skrótu
Np. H. Mazur, Kielecciana kartograficzne i ikonograficzne z lat 1795-1866 w zasobie Archiwum państwowego w Kielcach, „Studia Muzealno-Historyczne” 2010, t. 2, s. 155-196,  tworzymy skrót: H. Mazur, Kielecciana…, s. 168
• w przypadku, gdy podajemy więcej niż jedną publikację danego autora, to po raz pierwszy piszemy: tenże / tejże
Np. T. Ślawski, Z przeszłości garncarstwa w Bieczu, „Polska Sztuka Ludowa”, R. 15, 1961, nr 4, s. 215-228; tenże, Produkcja i wymiana towarowa Biecza w XVI i XVII wieku, Rzeszów 1968.
• potem obie publikacje można cytować skrótami
Np. T. Ślawski, Z przeszłości garncarstwa…, s. 224; tenże, Produkcja i wymiana…, s. 14.
• w przypadku, gdy w dalszej części tekstu przytaczamy publikację zbiorową, to cytujemy ją w skrócie
Np. Archeologia na progu III tysiąclecia…, s. 17.
• w przypadku, gdy w kolejnych przypisach odwołujemy się do tej samej publikacji to piszemy: tamże
Np. w przypisie 3:A. Klonder, Wszystka spuścizna…, s. 15.
to w przypisie 4: Tamże, s. 17.

 

PROCEDURA RECENZJI ZEWNĘTRZNYCH
tekstów zgłoszonych do publikacji w „Studiach Muzealno-Historycznych”
Przebieg procedury recenzyjnej rozpraw i artykułów recenzyjnych zgodny jest z zaleceniami Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Procedura recenzyjna przebiega z zachowaniem zasad poufności i ma charakter dwustronnie anonimowy. Sporządzenie recenzji powierza się specjalistom w dziedzinie, której dotyczy recenzowany tekst. Każda recenzja przygotowywana jest na opracowanym przez Redakcję formularzu. Autor nadsyłając tekst do Redakcji „Studiów Muzealno-Historycznych” tym samym godzi się na poddanie tekstu procedurze recenzyjnej, która przebiega w sposób następujący:
1. Oceny wstępnej, przy uwzględnieniu kryteriów formalnych, dokonuje Redakcja, autor zaś informowany jest o przekazaniu tekstu do recenzji bądź rezygnacji z tekstu.
2. Tekst w formie anonimowej wraz z formularzem oceny przekazuje się dwóm lub więcej niż dwóm recenzentom zewnętrznym, którzy zobowiązują się, że nie wykorzystają wiedzy na temat ocenianego tekstu przed jego publikacją na łamach „Studiów Muzealno-Historycznych”.
3. Po otrzymaniu recenzji Redakcja podejmuje decyzję o publikacji tekstu lub jego odrzuceniu.
4. Jednocześnie Redakcja zachowuje sobie prawo do zaproponowania na podstawie opinii własnych bądź recenzentów poprawek, od których realizacji przez autora uzależnia się ostateczną decyzję o publikacji.
5. Po ostatecznym zatwierdzeniu do druku tekst zostaje poddany redakcji merytorycznej, językowej oraz adiustacji.

 

 

Wzór recenzji >>>

 

 

Za udostępnienie formularzy, będących podstawą opracowania treści tej strony, dziękujemy redakcji „Kwartalnika Historii Kultury Materialnej”.