4 czerwca 1989 r. odbyły się pierwsze, chociaż tylko częściowo wolne, wybory parlamentarne w historii Polski po II wojnie światowej. Komunistyczne władze Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej zagwarantowały dla PZPR i partii satelickich, czyli Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego i Stronnictwa Demokratycznego 65% miejsc w Sejmie, czyli 299 z 460 mandatów. O pozostałe 35% mandatów poselskich mieli ubiegać się w wolnych wyborach kandydaci bezpartyjni. Walka o wszystkie 100 mandatów senatorskich również miała charakter demokratyczny.
Wybory zakończyły się zdecydowanym zwycięstwem opozycji zorganizowanej wokół Komitetu Obywatelskiego „Solidarność”. Jego przedstawiciele zdobyli 160 na 161 mandatów przeznaczonych dla kandydatów bezpartyjnych, a także 99 ze 100 miejsc w Senacie. PZPR i jej sojusznicy ponieśli porażkę, do Sejmu nie dostali się nawet wszyscy kandydaci z tak zwanej listy krajowej, obejmującej większość przywódców PRL. W wyniku wyborów czerwcowych Polska stała się pierwszym państwem pozostającym pod polityczną dominacją ZSRR, w którym przedstawiciele opozycji demokratycznej uzyskali realny wpływ na sprawowanie władzy.
Przywódca komunistów, gen. Wojciech Jaruzelski został wybrany został na urząd prezydenta przez Zgromadzenie Narodowe większością jednego głosu, ale PZPR nie zdołała powołać rządu. Umożliwiło to dopiero zawiązanie koalicji pomiędzy Komitetem Obywatelskim a dotychczasowymi stronnikami PZPR, czyli Zjednoczonym Stronnictwem Ludowym i Stronnictwem Demokratycznym. Powołano pierwszy niekomunistyczny rząd, na czele którego stanął wywodzący się z „Solidarności” Tadeusz Mazowiecki. W województwie kieleckim 4 czerwca także bezapelacyjnie zwyciężyli kandydaci „solidarnościowi”, którzy otrzymali kilkakrotnie więcej głosów niż ich kontrkandydaci.
Na pamiątkę tamtych wydarzeń Sejm uchwałą z dnia 24 maja 2013 r. ustanowił 4 czerwca Dniem Wolności i Praw Obywatelskich.
Plakaty i materiały wyborcze ze zbiorów Muzeum Historii Kielc.
