Akademia Górnicza w Kielcach (Szkoła Akademiczno-Górnicza), powstała w 1816 roku z inicjatywy Stanisława Staszica. Była to pierwsza wyższa uczelnia techniczna na ziemiach polskich, kształcąca specjalistów związanych z przemysłem metalurgicznym, górnictwem i hutnictwem. Jej założenie było ściśle związane z rozwojem Staropolskiego Okręgu Przemysłowego, który w XIX wieku stanowił ważne centrum gospodarcze Królestwa Polskiego. Uczelnia mieściła się w dawnym pałacu biskupów krakowskich, a zajęcia prowadzili wybitni specjaliści, związani m.in. z Akademią Górniczą we Freibergu. Było to zgodne z koncepcją St. Staszica, polegającą na korzystaniu ze sprawdzonych wzorców, łączących siedzibę uczelni z centrum administracyjnym i gospodarczym w okręgu przemysłowym z tradycyjną produkcją. Program nauczania w nowatorski sposób wiązał wiedzę teoretyczną z zajęciami praktycznymi w laboratoriach w siedzibie Akademii i Hucie Aleksandra w Białogonie oraz w zakładach przemysłowych Zagłębia Staropolskiego. Pomimo tego, że uczelnia przetrwała tylko 10 lat, to jej działalność zapoczątkowała tradycje akademickie, które miały duży wpływ na rozwój polskiego szkolnictwa technicznego. Do dziś Akademia Górnicza w Kielcach pozostaje ważnym symbolem historii nauki, techniki oraz dziedzictwa przemysłowego regionu świętokrzyskiego.
Wykład będzie skoncentrowany na przedstawieniu pięciu zasadniczych zagadnień: motywacje (dlaczego właśnie w Kielcach?), wzorce, siedziba, funkcjonowanie, tradycje.